Recent Updates Страница 2 Toggle Comment Threads | Кратенки за тастатура

  • Кирил Барбареев 21:30 on November 7, 2017 Permalink | Одговори  

    Гимназија на Сканија (Scania Academy).Curt Nicolin Gymnasiet,  – Finspang. Гимназија на СИМЕНС и 12 други компании

    Мисија: да образуваме креативни и иновативни млади луѓе кои долгорочно ќе ја зајакнуваат и развиваат Шведска како индустриска и технолошка нација.

    Образованието трае 3 години. Се школуваат 216 ученици, секоја година гимназијата запишува 72 ученика. Гимназијата развива т.н. дупли компетенции. Ученикот по завршување на 3-ти години може да работи во индустрија но може и да продолжи на универзитет. На секој ученик по завршување на гимназијата му се гарантира вработување од 6 месеци во Сканија а после тоа тој може да избере каде и како понатаму.

    Учениците кога се на пракса заработуваат околу 10 евра на час.

    Мисија: да образуваме креативни и иновативни млади луѓе кои долгорочно ќе ја зајакнуваат и развиваат Шведска како индустриска и технолошка нација.

    КАКОВ Е РАСПОРЕДОТ НА УЧЕНИЦИТЕ И НАСТАВНИЦИТЕ ВО ГИМНАЗИЈАТА НА СКАНИЈА?

    • Теориски предавања од 8 .00 до 15.50.
    • Пракса од 7.15 до 16.00.
    • 44 недели оптовареност
    • 5 недели – летен одмор
    • 2 недели – Велигден
    • 1 недела – зимен одмор

    Саем на средни училишта. Иновации

    Advertisements
     
  • Кирил Барбареев 19:47 on October 21, 2017 Permalink | Одговори  

    Францускиот историчар Алексис де Токвил во своето дело „За демократијата во САД“ зачудено ги набљудувал Американците под бремето на широкиот избор кој го имале: „Во САД ги видов најслободните и најобразовани луѓе; сепак ми се чини дека над нив секогаш има некој тежок црн облак, и би рекол, дека секогаш се загрижени, тажни, дури и во своите најголеми задоволства.“

    Животот станува сè по сложен. Постои една димензија која го загорчува сечиј живот: тоа  е тиранијата на големите можности кои денес ни стојат на располагање во скоро секое подрачје од животот. Постојано сме поттикнувани и охрабрувани да поверуваме дека широкиот и големиот избор е добар пат до демократија: многуте опции ни даваат чувство на самостојност и ни помага да го обликуваме нашиот живот. Многу луѓе сфатија дека човек може да се удави во морето од толку понуди. Но, кога подлабоко ќе размислиме, сфаќаме дека она што е помалку  дава повеќе.

    Дали големиот избор задолжително секогаш води кон нешто што е добро?

    Научници од Универзитетите Колумбија и Стенфорд дигаат раце на ова прашање и се прашуваат: „Од каде толку незадоволство кога се наоѓаме пред толку голем избор на можности?“ И, потоа го даваат клучното објаснување: „Постоењето на повеќе избор типично го зголемува чувството на контрола…“

    trains-bus-stationКолку и да е привлечен и симпатичен, колку и да звучи демократски, зборот избор е меч кој сече од двете страни, и во моментот децата ги чувствуваат двете страни. Синдромот „Шведска маса“ е добар пример, често се констатира дека колку е поголема понудата со храна, луѓето многу повеќе јадат: различноста доведува до поголема потрошувачка и варијации на понуди, доведува до поголеми очекувања и конзумација.

    Развојната психологија почнува сè повеќе да го свртува вниманието. Психолозите тврдат дека за децата е многу подобро да се ограничи изборот и бројот на играчки и игри на што е можно помал број, бидејќи големиот избор го загрозува развојот на децата.  Големиот број играчки, големиот избор, може да го направи детето повеќе срамежливо и повеќе несигурно, детето да си игра во кратки интервали со различни играчки, да не умее да се држи до една или две играчки, ниту ќе умее да ужива играјќи си, и во вкупно време на играта поминува многу по малку време од децата кои имаат помалку играчки. Самата количина на избор ги преплавува децата и претерано ги стимулира, тоа влијае тие потешко да се концентрираат на една игра или играчка и со тоа нешто да научат.

    nobody-likes-me-vancouverПарите и премолчената дозвола во денешно време во значителна мерка им дава моќ на децата, со што стекнуваат широк избор и слобода која е непозната за претходните генерации, така што денес децата можат да избираат и да одлучуваат за многу нешта што порано не било така. Но, токму оваа промена им ја зема силата. „Демократичнотородителство во комбинација со детските потрошувачки ставови им донесе на децата чувство на права врз предметите, а кога нема да добијат нешто што сметаат дека имаат право на тоа, ви го загорчуваат животот и на вас и на сите околу Вас.

    Големиот избор денес човекот го уназадува. Децата треба да ги учиме како самите да се стимулираат, да имаат фантазија и креативност. Така се поттикнува формата на емоционално и интелектуално задоволување на своите потреби. Тоа е вештина која ќе им донесе поголема предност во секој сегмент од нивниот живот.

    Детето свесно сака во сè да има поголем избор, но тоа не значи дека потсвесно не посакува и нема потреба од спротивното. Ова е класичен пример зошто родителите се нарекуваат родители, затоа што децата се деца и зашто на родителите им е дадено да донесуваат одлуки за најдоброто за детето, а не да одговараат на нивните површни барања и желби. Слабата точка на овој принцип е во современите преморени родители, презафатени, кои често имаат потсвесно чувство на вина.

    Денешниот начин на живот, индустријализацијата, прават да имаме сè помал контакт со природата. Во едно истражување во САД работено 16 години се покажало дека во последните 20 години одењето во природа се намалило за 25%, а слично е и во Шпанија и Јапонија. Во едно друго истражување во 2007 г., која опфатило илјада ученици од цела Англија, се наведува дека само 17% од децата биле само еднаш или два пати во природа… Ова се дел од студии кои укажуваат на „фундаментален премин од љубов кон природата – биофилија – на видеофилија, нова тенденција на човештвото кое се определува за стационарни активности преку електронските медиуми“.

    Клучниот проблем денес во поглед на воспитувањето на децата и младите не е недостаток на послушност од страна на децата, туку пред сè голема тешкотија да се придобие нивното внимание. Нивните сетила се до таа мерка заситени што родителите и учителите добиваат премалку внимание од децата. Како ќе воспитуваме ако не се трудиме во нас да гледаат и слушаат? Како ние како родители, учители, баби и дедовци можеме успешно да ги воспитуваме без нивното внимание?

    Поминување доминантно време на електронските медиуми поттикнува и храни непочитување, чувства за права на предмети, права за моментално задоволување и наградување и нетрпеливост.

    Современиот начин на избор кој се промовира на децата го стимулира нивниот симпатичен нервен систем кој создава стрес, природата го активира спротивното, парасимпатичниот нервен систем, кој ги смирува и опушта; со други зборови, им помага да се социјализираат.

    Човечкиот род има природна потреба да гравитира кон зеленилото.

    kid natureПошироко гледано, децата не само што не треба да имаат помалку избор, туку во некои сфери не бе требало да имаат никаков избор. Но, најважно од сè е најпрвин да се убедиме самите себе си дека имаме право да го ограничиме или укинеме изборот, длабоко да вдишиме и едноставно да кажеме: „Не може“, и навистина така и да мислиме и правиме.

     
  • Кирил Барбареев 06:26 on October 18, 2017 Permalink | Одговори  

    „Без личности кои творат и создаваат, кои самостојно мислат и судат, не може да се замисли повисок развој на општеството како и развој на личноста….Најважната вештина на еден учител е да ја буди радоста за творење и сознавање“ (Ајнштајн).

    Најважниот и најстариот принцип во историјата на педагогијата е принципот на активност (на вежбање). Тоа е најстариот принцип на поучување. Овој принцип е запишан и во „Илијада„ и „Одисеја“ под името ‘melete to pan” (сè е вежбање).

    421427Педагошки принцип познат кај сите народи и во сите јазици. Римјаните го формулирале како “reepetitio est mater studiorum” (повторувањето е мајка на учењето), а Германците како “übung macht Meister” (вежбањето го создава мајсторот). Но можеби најдобро и најдлабоко го разбрале старите кинески педагози кога констатирале: она што ќе го слушнам – бргу го заборавам, она што го гледам – го помнам, но она што сам ќе го направам- добро го знам.

    Но, Giovanni Battista Vico отишол толку далеку што на овој принцип втемелил цела епистемологија кога истакнал дека човекот може да го разбере само она што сам го создал или технички направил (сопствените дела).

    Токму овој темелен праксиолошки принцип ги предизвикува специфичните формулации и максими кои ќе се појават: non schole, sed vitae discimus (не учиме заради училиштето, тука заради животот).

     
  • Кирил Барбареев 18:44 on October 7, 2017 Permalink | Одговори  

    Во една интересна белешка на Френсис Бејкон од 1605 година, може да се прочита: „Во летото господово 1432 година на едно место се развила жестока дебата за тоа колку заби има коњот. Цели 13 дена „беснеела“ остра расправа без прекин. Сите стари книги, хроники, знаења и познавања биле искористени и при тоа можело да се забележи една прекрасна длабокоумна  ерудиција како никогаш порано на тоа подрачје. Но, на почетокот на четиринаесеттиот ден еден млад човек од почитувано потекло ги замолил своите учени старешини и тој ако може да каже некој збор – и на големо изненадување на дискутантите во дебатата, чија длабока мудрост била многу вознемирена – момчето ги замолило дискутантите да го решат проблемот на еден вулгарен и нечуен начин: имено, предлогот, бил – да ја отворат устата на еден коњ, да ги избројат неговите заби и така да го најдат решението на проблемот. На тоа останатите дискутанти се почувствувале длабоко навредени, понижени, загрижени за своето достоинство, и со целосна согласност и со висок тон, го исфрлиле момчето надвор.

    pretty-white-horse-wallpaperДебатата продолжила уште неколку денови со тешки навреди и караници. Сепак на крај од расправата слетал гулабот на мирот, и сите како еден го донеле следниот заклучок: го прогласиле проблемот дека ќе мора да остане вечна тајна заради недостаток на историски и теолошки податоци, и издадена е наредба, сето ова добро да се забележи и запише.“

    Бејкон и Коменски, подоцна и Русо и Песталоци, остро се спротивставуваат на доминантната општествена пракса која се заснова на строго авторитарната и хиерархиска организација на општеството која смета дека вистината е „една единствена“ и како таква, вечна, наспрема способноста на човекот со силата на својот ум да се обиде да го сфати светот и себе.

    Усните на мудрите се затворени и не говорат на оние кои одбиваат да слушнат и на оние на кои им е удобно да бидат во незнаење.

     
  • Кирил Барбареев 10:08 on October 4, 2017 Permalink | Одговори  

    Имајќи ги предвид принципите на Делор за образование во 21 век – да научиме да учиме, да учиме да живееме и да учиме да живееме заедно – со поголема леснотија ќе ги реализираме заедничките планови и ќе се стремиме кон одржлив развој. Одржливиот развој значи ветување за подобрување на животот на сите луѓе врз основа на поинаков систем на вредности, кој ќе го потенцира духовното богатство и реципроцитет, како и поголема одговорност на човештвото кон природата.  Би требало да размислуваме глобално и да почнеме да ја шириме холистичката образовна филозофија за 21 век, која нагласува дека планетата Земја е единствена, дека треба да биде заштитена од невнимателно уништување и дека омразата, фундаментализмот и фанатизмот се чувства што треба да ги надминеме ( Делор, 1996).

     Plakat-Barbareev-Lipicnik-(WEB-FB)

     Јурка  Лепичник Водопивец

            Проф. д-р Јурка Лепичник  Водопивец е редовен професор по педагогија, научен соработник, носител и предметен изведувач на додипломските и постдипломските студии на Педагошкиот факултет на Приморскиот универзитет во Копер. Исто така, таа редовно предава и на додипломските и постдипломските студии на Педагошкиот факултет и Филозофскиот факултет на Универзитетот во Марибор и е визитинг професор на Универзитетот „Јурај  Добрила“ во Пула. Повремено предава на следните институти:  Elite Univesity of  Budapest  (Hungary), Univerzita Palackeho v Oloumouci, Pedagogicka fakulta (Czech Republic) и на Факултетот за учители во Риека, Хрватска. Нејзината истражувачка работа е концентрирана на студиите за  професионален развој и компетенциитe на воспитувачите и наставниците, еколошката едукација и образованието за одржлива иднина, едукација за медиуми, педагошка комуникација, скриен курикулум и субјективни теории. Како истражувач е вклучена во програмската група „Истражување на наставата и учењето во современото општество“. Таа e автор на повеќе од сто научни и стручни трудови, објавени во Словенија и во странство. До сега има објавени шест монографии (три научни и три стручни). Како член на регионалната стручна група за предучилишно воспитание, коавторка е на „Белата книга“ за воспитание и образование во Република Словенија, која излезе во 2011 година.

    Д-р Лепичник Водопивец е член на советот за квалитет и евалуација на Министерството за образование, наука, култура и спорт на Р. Словенија.

     
  • Кирил Барбареев 17:21 on September 30, 2017 Permalink | Одговори  

    Училиштен фестивал КРЕФ, подржан од Министерството за просвета на Р.Србија, градот Лесковац, Министерството за култура. Фестивал кој е во мрежата на фестивалот за млади на Европа YCN.

    Nakon otvaranja (Vesela Vese Bogdanovik, Zoran Ilić )
    • Promo film Art i Medije iz Beograda (za sve Krefovce)
    • Prof. d-r Kiril Barbareev sa Univerziteta “Goce Delčev”, Fakultet obrazovnih nauka
    Nebojša Petrović , producent festivala Animania– O Animaciji i tehnikama animacije
    • Svečana dodela nagrada i proglašenje najboljeg LIP DUB filma, Zoran Ilić

    Subota, 30.9.2017. 10.00-15.00

    • Proglašenje najboljeg Minecraft filma – Vesela Bogdanović
    • Profesor scenskog pokreta, Miodrag Krčmarik, govoriće o glumi, ne samo u profesiji nego kao sredstvu olaksavanje komunikacije u svakodnevnom zivotu. Opsta mesta glume kao određeno znacenje na sceni ili pred svakim gledalistem. Kako do tacnog i jasnog izraza. Gluma u obrazovanju i sugestopedno prelazenje gradiva. Nacin ponasanja pred publikom i kamerom . Gluma kao vestina za prepoznavanje dobra i zla u okruzenju i intelektualni razvoj mladih sto ce rezultirati podizanjem opsteg stanja duhovne svesti i kulturoloskih granica. ( Pripremite pitanja i pitajte sve što vas zanima)
    • Nikolina Atanasova – „Beskonečno carstvo„ Univerziteta “Goce Delčev”, Fakultet obrazovnih nauka
    • Proglašenje najboljeg EDU filma Vesela Vese Bogdenović
      • Noć sa Andersenom – proglašenje najuspešnije škole i dodela nagrada Anna Hrkova
      Aleksandar Lazarević, audio vizuelni umetnik – “O osnovnim filmskim pojmovima i gramatici filmskog jezika” (gramatiku filma ;kadar, predlošci za film, filmski planovi, rakursi, kretanja kamere… i tehnički aspekti montaže)
      Za najbolje rangiranane medjunarodne filmove IK EDUKA je obezbedila tablet računare, a za sve posetioce i goste KREFa, IK EDUKA i IK KLETT poklon pakete.
      Čekamo vas!!!
      Zoran Ilić
      direktor KREF 2017.

     
  • Кирил Барбареев 12:13 on September 14, 2017 Permalink | Одговори  

    Првото и основно прашање на образованието е: ШТО, односно што треба да се учи, што да учи младата генерација. Прашањето за ефикасноста (КАКО) се поставува многу подоцна. Тоа прашање е поврзано со продорот на индустријализацијата, наглиот пораст на бројот на училишта и ученици, и потребата за клалификувана работна сила способна за работа.

    Анализата на наставните содржини може директно да покаже и утврди што општеството (односно неговата доминантна структура) мисли за себе, за целите на образованието, односно за поединецот и заедницата.

    eureka

    Основното прашање на кое мора да се одговори во програмата на училиштето е: кои содржини од целокупното човеково искуство заслужуваат да бидат предмет на наставата и учењето? Односно со кои знаења и способности, ученикот кога ќе заврши со своето образование ќе може да располага. Всушност, младата генерација и го започнува својот живот со тоа што партиципира во постојните вредности кои ги усвојува и понатаму ги развива.

    Содржини кои зборуваат за тоа што е човекот и кон што тежнее, за идентитетот на поединецот и заедницата. Тоа се подрачја на духовната сфера кои ги познаваме како наука, уметност, филозофија, јазик, морал, обичаи, историја, традиција. Тоа се знаења за развојот на човекот и разбирањето на природата и себе, за неговите откритија и изуми, за борбата за личен опстанок. Содржини за актуелниот социјален живот (општествено-економски односи) и за материјалното производство.

    Сите овие содржини се израз на своето време, научниот, културниот и техничко технолошкиот развој.

    Иновациите во содржините и поттикнувањето на иновативното учење во пристапот на наставните планови и програми, придонесува за создавање иновативно општество, на индустриска и информатичка цивилизација. Тоа значи дека во интерпретација на содржините повеќе простор треба да се даде на културата на мислење, отколку на културата на „складирање“ информации и податоци.

    Според тоа, наставата со своите содржини мора да реагира на предизвиците кои ги наметнува развојот. Затоа голем е предизвикот како училиштето тоа може да го направи („Училишта без ѕидови“, „Училишта без катедри“…).

    Комуникацијата со светот е темелна претпоставка за сите можни иновации. Другата значајна карактеристика е целосна фокусираност на ученикот. Тоа произлегува од зголемената свест дека секој поединец е различен од сите други, и токму поради тоа има „природно“ право на личен избор. Оттука, многу е поучен еден пример од Франција. Имено, францускиот министер за образование Joseph Fonetanet во 1973 г., ја издал следната наредба: „Одлучив во средното образование  10% од времето во целата учебна година да се искористи за иновациска дејност во образованието“.

    Училиштата биле целосно изненадени и неподготвени за тоа. Како да се искористи тоа време? Па, започнале да работат на програми во кои можеле да се пронајдат и учениците и наставниците и многу институции и луѓе од општеството….На почетокот имало од сè по нешто, многу импровизации и сваштарија. Но, на видело се појавиле и многу вредни иницијативи од областа на културата, уметноста, социјалната работа, науката, техниката, екологијата, спортот…и во целото тоа се пронашле и мотивирале многу ученици и наставници.

     

     
  • Кирил Барбареев 21:38 on August 28, 2017 Permalink | Одговори  

    Прогласен за највлијателен психолог на 20 век. Креатор на т.н. програмирана настава. Професор кој на своите предавања доаѓал заедно со своите гулаби, сакајќи да им покаже на своите студенти дека гулабите можат да прават колуг напред, да ги разликуваат сликите на Моне и Пикасо. Човек кој дури добил награда од 25 000 долари од Американската армија за идејата дека може да ги подготви гулабите да носат ракета и да ја погодат метата.

    Беррес Федерик Скинер (1904-1990).

    Познат по т.н. „Кутиите (Кафезите) на Скинер“, или радикалниот бихејвиоризам, според кој го застапувал тврдењето на инструменталното учење и утврдувањето на основните принципи на однесувањето на човекот.

    Predictive-Programming-660x330Скинер тврдел дека однесувањето на човекот во целосност може да се објасни врз основа на околината и дека тука нема место за толкување на внатрешната состојба. Тој ги барал законите и правилата според кои околината делува на човекот. Организмот го набљудувал како „црна кутија“, „како неотворен организам“. За да се утврди законитоста на однесувањето нема потреба тој организам да се отвора.

    Целокупното однесување на човекот е научено. Тие научени облици на однесување се флексибилни и можат да се менуваат и обликуваат со класично условување и инструментално учење. Организмот е активен заради некоја потреба, наученото однесување се користи како инструмент за задоволување на таа потреба. Сметал дека тоа што се случува и важи за глувците и гулабите, важи и за луѓето.

    Наградата е повеќе ефикасна од казната.

    Овие истражувања доминирале во психологијата и значително влијаеле на учењето и наставата. Во светлината на доминантниот образец С – Р (стимуланс – реакција) и бројните истражувања направени главно на животни (глувци и гулаби) во лабораториски услови, учењето е дефинирано како доаѓање до одговорот, т.е. механички процес во кој точните, посакуваните одговори автоматски се зацрвстуваат, а неуспешните одговори автоматски слабеат, со повратната информација од средината. Ученикот е пасивно суштество чиј репортоар на однесување зависи од тоа дали средината поединечното однесување го наградува или казнува. Наставникот е тој кој активно ја дава повратната информација, оној кој ги наградува точните и казнува погрешните одговори на ученикот. А цел на наставата е да го зголеми (или засили) бројот на точните однесувања на репортоарот на ученикот.

    Клучните поими во овие експерименти се: контрола, селекција и манипулација. Денес тоа се случува во емисиите како што се: ФАРМА, ГОЛЕМИОТ БРАТ, НЕВОЗМОЖНИ МИСИИ…, Поентата е луѓето да се фатат и да бидат ставени во улога на глувци и со нив да управуваат нагоните. Тоа обично го прават хистерични, егзибиционистички и мазохистички структури на личности (луѓе кои се тепаат, навредуваат..), луѓе желни за ниска, евтина и брза слава, но и луѓе кои сакаат брзо да заработат. Сите овие емисии се еден патолошки облик на забава кои имаат за цел да ги изморат и истрошат луѓето од силата на вистинската критика. Според Чомски ваквите спектакли се всушност психолошка манипулација кои треба да ги умртват луѓето .

    Но, примерот е посилен од кој било систем на воспитание, образование, обука или тренинг.  Тие  се само системи за стекнување на знаење, способности и социјални практики. Само примерот има сила да предизвика внатрешна промена, преобразба, просветлување. Само примерот го може она што не го може ниту една технологија на однесување и ниту една програмирана настава – да ги отвори очите за цел живот, да создаде нова етичка личност.

     

     
  • Кирил Барбареев 09:25 on August 20, 2017 Permalink | Одговори  

    МРТВ ТРЕБА ДА ОТВОРИ СПЕЦИЈАЛИЗИРАН КАНАЛ ЗА ОБРАЗОВАНИЕ 

    Јужна Кореја е интересен пример. Колку и да изгледа некарактеристичен или непарадигматичен за Македонија, сепак тој во себе има елементи од кои ние би требало да научиме многу.

    Земјите кои имаат силно конфучијанско влијание, имаат изградено култ кон образованието, култ кон семејството и култ кон работата. Вредноста е во личното усовршување кое се смета за карактерна вредност и на поединецот и на неговото семејство. Тоа се култури кои ги воздигнуваат наставниците и сите просветни работници, и тоа е професија со силен општествен статус. Квалитетното образование е апсолутен предуслов за успех и општествен статус. Оттука, започнува системот на вредности и општествено-економското уредување.

    Korea Teacher

    Во Јужна Кореја постои ТВ канал ЕБС, кој целосно е посветен на образованието и емитува содржини како дополнителна настава. Тој ТВ канал е основан во 1980 г., од страна на државната ТВ КБС со цел да воспитува и образува, но и со уште една голема мисија – да им се овозможи на семејствата да заштедат средства за образованието на своите млади. Станува збор за т.н. дополнителна настава, која е организирана од наставници и кои на интересен начин држат предавања. Тоа се интересни,  популарни ликови, кои децата од Јужна Кореја сакаат да ги следат. Популарноста на овие наставници оди до таму како што ја имаат пејачите, глумците, спортистите.

    Феноменот е интересен и од една друга страна. Ова мотивирало многу наставници да основаат свои образовни веб-сајтови на кои ги организираат своите видео-предавања од предмети како што се корејски јазик, книжевност, математика, англиски јазик, но и стручни предмети од областа на природните и техничките науки и медицината. Денес некои наставници создале компании кои имаат годишен приход од 240 милиони долари.

     

     

     

     
  • Кирил Барбареев 12:46 on August 9, 2017 Permalink | Одговори  

    Во расправата на темата за улогата на мајчиниот и службениот јазик во образовниот систем, секогаш се заземаат две гледишта: законско и образовно (педагошко). Тоа влегува во правата за образование и културен идентитет.

    Моделот кој ќе се избере треба да зависи од традицијата на земјата, социјално-економскиот контекст, претходното искуство и транспарентните одлуки.

    Одборот за образование, наука и култура му доставил на Европскиот парламент неколку препораки за регионалните и малцинските јазици во образовните системи (Расправа од Парламентот на Европа, 10 април 2006г., (9 седница) (ДОК:10837). Извештај од Одборот за образование, наука и култура).

    Во делови од извештајот се споменуваат неколку препораки:

    1. Пожелно е, колку што може повеќе младите европјани да се поттикнуваат да го учат својот мајчин јазик кога тоа не е службениот јазик на нивната земја.
    2. ДОЛЖНОСТ НА СЕКОЈ МЛАД ЕВРОПЈАНИН Е ДА ГО НАУЧИ СЛУЖБЕНИОТ ЈАЗИК НА ЗЕМЈАТА ЧИЈ Е ГРАЃАНИН.
    3. Во општествата во Европа секојдневната употреба на службениот јазик е основен предуслов за интеграција на децата чиј главен јазик се разликува од службениот јазик на земјата.

    Дали во нашето општество образовните политики за правото на учење на мајчиниот и службениот јазик се сериозен фактор за дезинтеграција на младите луѓе?

    two roads, road sign ahead with arrows blue sky background

    two roads, road sign ahead with arrows blue sky background. Countryside landscape

    Еве зошто мислам дека со некои образовни политики се руши концептот на вистинската интеграција на граѓаните на Македонија.

    1. Концептот на наставните планови на деветгодишното основно образование за учење на македонскиот јазик (службен јазик во РМ) учениците од другите заедници започнуваат да го слушаат за прв пат во 4-то одделение со 2 часа неделно.

    наставен план 9 одд

    По истиот концепт е создаден и наставниот план за гимназиско образование, учење на само 2 часа неделно македонски јазик.

     наставен план средно

    Сега се поставува клучното прашање:

    1. Дали е тоа доволно за солидно изразување и пишување на службениот јазик?

    За да се одбере соодветна образовна политика, политичарите мораат да ги проценат добрите и лошите страни на различните  образовни модели.

    Јасно е дека треба да се тргне од правото секоја  етничка заедница да учи и  да го зборува сопствениот јазик, но, од друга страна, потполно е јасно дека  за државата многу попрагматично решение е доколку сите жители добро го знаат службениот јазик.

    Државата во која ќе има два службени јазика е компликација и тоа е  хендикепирана држава. Тоа е компликација за професионалноста на администрацијата, ги отежнува образовните и културните процеси, и ги дезинтегрира младите луѓе.

    Доброто познавање на македонскиот јазик е должност на секој граѓанин во оваа земја и не треба да се толкува како доминација и не ги исклучува другите етнички заедници во Македонија. И како што вели една од препораките на ЕУ – секојдневната употреба на службениот јазик е основен предуслов за интеграција на децата чиј мајчин јазик се разликува од службениот јазик на земјата.

    two roads, road sign ahead with arrows blue sky background

     

     

     

     

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Одговори
e
Уреди
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Откажи
%d bloggers like this: